Բացահայտիր Տավուշը. Ալաթալա. Տավուշի մարզի լքված բնակատեղիի պատմությունը

Ալաթալան հանդիսանում է ուշագրավ լքված բնակատեղի (գյուղատեղի), որը գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։

Այս պատմական տարածքը տեղակայված է Նորաշեն գյուղից դեպի հարավ՝ Խնձորուտի լեռնաշղթայի ավելի բարձրադիր սարահարթում, որն աչքի է ընկնում իր յուրօրինակ բնական դիրքով և գեղատեսիլ լանդշաֆտներով։

Բնակավայրը հիմնադրվել է 1910-ական թվականներին, երբ այստեղ հաստատվել են Կուր գետի ափին գտնվող հայկական պատմական Կրզեն գյուղից տեղափոխված բնակիչները։ Նոր հայրենիքում հաստատված հայերը հիմնել են կայուն համայնք, որի պաշտոնական և հաղորդակցության լեզուն միշտ եղել է հայերենը։

Ժամանակագրական տվյալների համաձայն՝ գյուղն ունեցել է դինամիկ ժողովրդագրական զարգացում։ 1926 թվականին անցկացված հաշվառման տվյալներով Ալաթալայում բնակվում էր 65 մարդ, իսկ արդեն 1939 թվականին բնակչության թիվը հասել էր 72-ի, որոնք բոլորն էլ ազգությամբ հայեր էին։

Սակայն, հետագա տարիներին սոցիալ-տնտեսական և աշխարհագրական պայմաններից ելնելով, բնակավայրը աստիճանաբար դատարկվել է։

Ալաթալան վերացել է որպես ինքնուրույն միավոր, և դրա բնակիչները հիմնականում տեղափոխվել ու վերաբնակեցվել են մոտակա Նորաշեն գյուղում։ Բնակչության մի որոշակի մասն ու մի քանի ընտանիքներ սկզբնական շրջանում բնակություն են հաստատել Ղոշ գյուղում, սակայն նրանցից շատերը հետագայում նույնպես տեղափոխվել են Նորաշեն՝ միավորվելով իրենց հայրենակիցների հետ։

Ներկայումս Ալաթալա գյուղատեղին ունի 0 բնակիչ և պահպանում է լքված հանգիստ բնակատեղիի կարգավիճակը՝ հանդիսանալով Տավուշի մարզի պատմամշակութային և հուշագրական անցյալի հետաքրքիր վկայություններից մեկը, որի խոտածածկ բլուրներն ու հին շինությունների հետքերը հիշեցնում են երբեմնի եռուն կյանքի մասին։

Աշխարհագրական կոորդինատներ՝ 40°48'03.9"N 45°23'20.7"E